Ang Alamat ng Panget

Isang simpleng kwento para sa mga guys and gels!

Buloy: Alam mo na ba ung kwento ng isang super panget na lalaki na nangliligaw sa pinaka mgandang babae sa barangay nila?

Dormboy: hindi pa

Buloy: kwento ko

Buloy: si girl ang pinakamagandang dilag sa isang barangay

Buloy: so , madaming nanlilgaw sa knya

Buloy: eveyday, laging may dumadalaw sa knya na ibat ibang lalaki to expess their love

Buloy: may mayayaman na dayo pa sa ibang lugar

Buloy: may mga gwapo

Dormboy: tapos?

Buloy: anyway, o un nga mgay mga nanliligaw

Buloy: tapos cympre, tong si girl,pakipot diba

Buloy: wala pa cyang nagugustuhan eh

Buloy: so nambabasted

Buloy: ung mga “masugid” nyang manliliggaw, nagsawa din

Buloy: ung mga dayong malalayo pa , nagstop na manligaw sa knya

Buloy: pero may isang guy na eversince, super sugid nyang manlilgaw

Buloy: cya ung pinaka baduy

Buloy: panget sa barangay nila

Buloy: as in di mo aakalain na may tapang cyang makisapagsabayan sa mga nanlilgaw sa dalagang un

Buloy: etong guy na to, everyday dumadalaw,

Buloy: same time everyday yan, walang paltos

Buloy: though panget cya at baduy at mahirap

Buloy: witty cyang kausap at napapatawa nya ung girl.

Dormboy: and then?

Buloy: one time, nagkasakit si lalaki.

Buloy: hindi nakarating si lalaki sa bahay ni girl…….

Buloy: alam mo kung ano nangyari?

Dormboy: hindi

Buloy: hinanap cya nung girl.

Buloy: nasanay cya kasi eh

Buloy: so hinanap nya

Buloy: ung guy

Buloy: ung presence nya

Buloy: ung patawa nya

Dormboy: tapos?

Buloy: so in short namiss nya diba

Buloy: nung nagkita sila nung guy…

Buloy: narealize nya na ung miss na nafefeel nya……

Buloy: love pala

Buloy: naging sila

Buloy: korni

2012 Salba Mode

Napanood ko ang 2012 last night! Di ko pa rin maisip na pwede ngang manyari ang pinakita sa movie. I will no longer write the details to avoid spoilers para sa mga di pa nakakapanood.

So for this week’s question:

Kung ikaw ay kasama sa 2012, ano ang iyong isasave kung sakaling dumating na ang end of time and start of the new era.

What will you save as remembrance of the past for:

Arts:

Sports:

History:

Movies and Music:

Food:

Literature:

Fashion:

Books:

Others:

As for me i will save the BIBLE which at the top of my list.

How about you guys ano isasave nyo?

 

Room Hopping

Namiss ko rin ang magsulat. Maraming bagay din ang nangyari sa akin nitong mga nakalipas na mga araw. Nakailang bagyo din ang dumaan nang huli akong nagsulat. Sa tuwing binubuksan ko ang wordpress account ko, nauubos na lang ang aking oras kakatingin kung ilang readers ang napadpad sa blog ko. Minsan pati magreply at magpasalamat sa mga nagcomment ay halos di ko magawa. At minsan pa nagbbloghopping na lang din ako sa ibang blogs.

Parang nakakaboring nga kung tutuusin ang aking career sa pagboblog nitong nakaraang araw. Minsan iniisip ko na lang ano kaya nakakain ng mga ibang bloggers at tila walang kauubusan ang pagdaloy na kanilang creative juices. Halos linggo-linggo me bago sa kanilang tahanan. Minsan nakakaaliw basahin kung ganu kakulit ang kanilang mga minds. Me malaberde at minsan naman sobrang itim na halos ipagsigawan ang kalungkutan sa dobolyu-dobolyu-dat-kom ang kasawiang palad nila sa pag-ibig, sa career o sa simpleng takbo ng kanilang life. Minsan pa nga pag ang tema ng nababasa ko eh malungkot, naku halos nanaiisin ko pang sana natulog na lang ako. Stress na nga ako sa trabaho dadagdagan pa ang ng isang libo’t isang sadness ang mababasa ko.  

Sa aking pagbbloghop, maraming kapansin pansin sa mga bloggers. Me malungkot talaga kung magsulat. Meron din namang walang kamatayan sa komedya sa kanyang dugo. Me makati ang braincells at laging nag-iisip ng trip isulat at syempre meron din halos gawing teleserye ng totoong buhay ang blog account nya. Me mala pocket book ang tema, at minsan me pangbata, pang-teens, at me pang adults only. Me dating masaya ang blog nya pero sa paglipas ng mga araw nagsesenti ng kunti. At mangilan ilang ding naging bulkan ang kanilang account… Dormant! Tipong walang bago mula sa aking huling dalaw sa kanilang blog. Ayaw na ba nilang magblog? Napagod ba? Nangibang bansa ba sya? O sadyang iniwan na ang mundo ng blogging.

Naalala ko parang sa dorm dati, pag bored ako sa aming rum, tipong sawang sawa na ako sa amoy, dungis at kulay ng aming kwarto, naiisip ko rin mag room hop!

Room hopping

Wala namang salitang room hopping kung tutuusin. It was coined from the word hop na minsan dinidikitan lang ng isang noun na madalas ay  isang lugar. Kaya me bar-hopping, school-hopping, mall-hopping, kidnapping, holdapping, labing labing at bloghopping!

 Imaginin mo to, kung sa buong araw, linggo at buwan na lumipas pork adobo lagi ang ulam mo, magsasawa ka ryt? Hinahanap hanap mo rin kung minsan ang lasa ng ibang laman. Kaya sa susunod na kain mo, chicken adobo naman. O di kaya mix ng mga laman, chicken pork adobo! Alam ko naman kahit guluhin ko pa ang kwento ko eh gets mo na gusto ko sabihin. Nagsasawa rin ang tao. Naghahanap din ang tao ng wala sa kanyang kapaligiran. Yan ang simpleng dahilan bakit ang mga interns sa dorm ay nagroroom hopping. Hinahanap nila ang wala sa kanilang room. Mas gusto nila ang lambot ng double deck ng kabilang rum. Mas  naaaaliw sila sa ingay at kwentuhan sa kapitroom nila. Mas marumi sa kabilang rum o di kaya me computer sa katabing rum. Mayaman sa pagkain sa ibang room at minsan pa me tooot sa kabilang room.

Inaamin ko madali akong magsawa sa isang bagay. Kagaya sa room namin, pag minsan walang buhay sa aming kwarto lipat ako sa mga kaberks ko mas maingay at mas lively ang kwarto nila. Minsan halos gusto ko nang magpaampon sa kanila. Kaso violation sa dorm ang madalas na pagroom hop.

Naalala ko pa merong madalasa magroom hop sa aming rum. Medyo nagigig inconsiderate na ang mokong to the point na halos disturbia na sa katahimikan  ng aming pamamahay. Walng reaksyon ang letseng intern at sa sobrang kamanhidan eh parang theme song na nya ang kanta ng mga katribu  ni Sandara Park, “I don’t care..ee..er…ee …er!”     

Pero sa ating kinagagalawan, hindi ba’t dumarating tayo sa puntong, nagsasawa na tayo sa ating buhay. Gusto nating itry ang bagong lifestyle. Minsan gusto nating maghanap ng thrill at adventure sa buhay.

Pero sa pagdaan ng mga araw babalik at babalik ka pa rin sa kwartong tinawag at tinuring mong tahanan.